"Niegdyś, w czasie rewolucji 1848 r., reakcjoniści całej Europy z nadzieją spoglądali na samowładcę wszechrosyjskiego, oczekując od niego pomocy przeciwko zrewoltowanym masom ludowym. Na początku XX w. sytuacja zmieniła się zasadniczo. Teraz samowładztwo carskie, chwiejąc się pod ciosami rewolucji rosyjskiej, zwróciło się do imperializmu zachodniego o pomoc pieniężną i wszelką inną w celu ujarzmienia swego ludu i utrzymania archaicznego ustroju państwowego cesarstwa rosyjskiego. Wystarczy porównać sytuację imperium carskiego w 1848 r., za Mikołaja I, i stan państwa w 1905 r., aby przekonać się, jak bardzo zmniejszyła się międzynarodowa rola samowładztwa rosyjskiego. "
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972