"W końcu lat sześćdziesiątych i na początku siedemdziesiątych ubiegłego wieku nastąpiła zasadnicza zmiana w sytuacji międzynarodowej. Pierwszą przyczyną tej zmiany było pogłębienie się właściwej kapitalizmowi nierównomierności rozwoju, która w Europie najwyraźniej przejawiła się w szybkim rozwoju przemysłowym zacofanych dawniej Niemiec. Zmiana ta dokonała się naprzód w Europie kontynentalnej. W politycznym rozdrobnieniu Niemiec i Włoch stare wielkie mocarstwa kontynentu — Francja, Rosja, Austria — upatrywały gwarancję swego bezpieczeństwa. Z pojawieniem się zjednoczonych Włoch, a zwłaszcza silnych Niemiec, sytuacja uległa napięciu. Cesarstwo niemieckie, chciwe cudzych ziem, dysponujące ogromnym potencjałem wojskowym i zarzucające rynki produktami swego przemysłu, napawało sąsiadów lękiem. Rozwój niemieckiego kapitalizmu i imperializmu spowodował zaostrzenie przeciwieństw międzypaństwowych w Europie, a następnie i w całym świecie. "
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972